wegen inderdaad het zwaarst. Nadat we zo'n 1.200 km in 15 uur hadden afgelegd (Krakau- Apeldoorn) hebben we 4 uur gedaan over de laatste 80 km (Apeldoorn-Amsterdam) en waren we uiteindelijk genoodzaakt om de nachttrein vanuit Utrecht naar huis te nemen.
De laatste paar dagen van de vakantie hebben we dus in Krakau doorgebracht. Vorige keer melden we al hoe we de grens waren overgestoken en dat we naar Auschwitz wilden. Auschwitz was zeer indrukwekkend! Vooral Auschwitz-Birkenau (het eigenlijke vernietingskamp) maakte veel indruk. Oa door zijn afmetingen. Er waren erg goede exposities die het totale kampleven belichten.
Onze laatste dag hebben we het wat lichter gehouden en vooral door Krakau gezworven. Onder andere de oude Joodse wijk, het ghetto, Oskar Schindler's fabriek en de oude stad bekeken.
Zaterdag hebben we dan al onze spullen opgepakt en zijn we naar huis gelift. Natuurlijk stonden we in het begin verkeerd maar iemand was zo aardig om ons even naar het begin van de tolweg te rijden. Daar hadden we zo een lift van een vrachtwagen (Josine moest zich alleen ff verstoppen bij een controle, ze mogen nl maar 1 pers. meenemen) die ons zo naar de grens met Duitsland reed. Daar hadden we wederom een goede lift te pakken, helemaal naar Hannover. Vanaf daar ging het wat minder. Tijdje op Hannover gestaan, totdat 2 duitsers besloten dat wij wel opgepropt in hun auto konden (en zelf ook nog een koelbox op schoot) en voor ons wilden omrijden naar Osnabruck. Daar weer een lift van een vrachtwagen gekregen totaan Apeldoorn. Daar stokten de liften helaas, niemand maar dan ook niemand ging richting Amsterdam. Na zo'n 2 uur wachten vonden we dan toch nog iemand die naar Utrecht ging. Daar maar ingestapt en ons op het station laten afzetten waar de nachttrein en de nachtbus naar huis terug namen. Uiteindleijk waren we iets na vijven in de ochtend thuis (om 9.30 uit Krakau vertrokken).
We hebben het echt super gehad. Oost-Europa is echt heel leuk en mooi, hadden we niet verwacht. Ook het liften ging goed, gaan we zeker nog een keer doen. Nu weer even terug in het dagelijks leven, al is dat maar voor eventjes met Lowlands (Josine) en nog een weekje liften (Justin samen met Ruben) voor de boeg.
maandag 11 augustus 2008
woensdag 6 augustus 2008
Sovjet Rules
De afgelopen 10 dagen hebben wij door 2 voormalige Sovjet-republieken rond mogen dwalen. Ondanks dat de USSR al een jaar of 17 gevallen is, merk je toch nog dat Moldavie en Oekraine ooit tot de USSR behoorden. Het begint al als je met de trein van Roemenie naar Moldavie gaat. Op de grens moeten nl de wielen van het treinstel verwisselt (!!!) worden. Dit gebeurt terwijl je er nog in zit. Veel merk je er niet van, tenminste wij lagen te tukken en af en toe hoor je wat gedreun. De reden achter deze wissel is dat het spoor een andere afmeting heeft in de voormalige USSR. Dit om een eventuele invasie vanuit het westen te vertragen (alsof dat alleen per trein kon). Een ander overblijfsel uit de Sovjettijd zie je vooral in de Oekraine, of eigenljik zie je vooral niet. Of je nu in de bus of in de trein zit, je ziet niks van het voorbijschietende landschap. Het enige wat je ziet is bomen. Reden: zodat men geen politiekgevoelige dingen kon zien. Maakt het reizen een beetje saai, maar toch blijf je opletten voor die ene glimps vn het landschap. En vooral in de grensstreek met Moldavie mag dat er zijn. Als laatste overblijfsel mochten we in de Oekraine kennis maken met de Sovjetwerkmentaliteit. Geweldig! Je doet precies waarvoro je bent en verder niet. En als jij dus geen kaartjes aan buitenlanders verkoopt dan verkoop je die ook niet. Ook niet als er voor de ene kassa een superrij staat en voor de andere kassa niemand. Zo werden wij in het station van Lviv van hot naar her gestuurd omdat niemand de verantwoordelijkheid wilde nemen... uiteindelijk zijn we maar met de bus richting Krakau gegaan.
Maar goed, wat hebben we de afgelopen 10 dagen in Sovjetland gedaan. Zoals gezegd begonnen we in Chisnau, Moldavie. Hier hadden we het voorrecht om in een echte Sovjetflat (lees 20 in een dozijn) flat te slapen in een buitenwijk. Compleet met slecht trappenhuis en vodka drinkende mannetjes op straat. Moldavie schijnt het armste land van Europa te zijn, maar dit merk je alleen aan kleine dingen. Als je afgaat op de straten van Chisnau zou je je toch echt in een rijk land wanen. Wat een dure auto's. We hebben maar niet gevraagd hoe dat kan... Vooral op het platteland (iedereen nog aan de waterput) en op de markt (weinig keus) valt de armoede op. In Moldavie een grotklooster bezocht en in het noorden een fort. Hier hadden ze ook last gehad van de overstroming. De rivier de Dnister stond nog ongeveer anderhalve meter hoger dan normaal. En dan was hij al gezakt. Vanuit Noord-Moldavie zijn we de Oekraine in gegaan. Hier hebben we onder andere Kamnayets en Lviv bezocht. Beide zeer mooie steden. Ook zijn we nog naar een joodse Shethl geweest, Medzhybizh. Voor WOII bestond dit dorpje voor 90% uit joodse inwoners. Na de inval in de Oekraine zijn hier in een nacht 3500 mensen vermoord. Onvoorstelbaar. Nu is het vooral een boerendorp waar wij een beetje de indruk vn het platteland kregen.
Vanuit Lviv zijn wij vandaag dus per bus naar de grens met Polen vertrokken. Ondanks dat deze grens nu een buitengrens van de EU is, laat de controle te wensen over. Wij zaten in de bus met een smokkelaar. Wij zagen hem vlak voor de grens wat pakketjes verstoppen in de bus. We denken geld, maar zijn niet zeker. Ondanks dat deze zeer provosorisch verstopt waren en hij zich zeer opvallend gedroeg, werd hij er toch niet uitgepikt en werd het niet gevonden. Althans voorzover wij konden zien. Tijdens de paspoortcontrole om Polen in te komen zijn wij nl de bus uit gestapt om op een snellere manier Polen in te komen. We stonden nl al een hele tijd te wachten tot de paspoorten gecontroleerd werden.
Nu zijn we dus in Krakau waar we de laatste dagen van onze vakantie gaan doorbrengen. Morgen gaan we richting Oswiecim. Inderdaad Auschwitz. Zaterdagochtend willen we dan weer naar huis gaan liften.
Maar goed, wat hebben we de afgelopen 10 dagen in Sovjetland gedaan. Zoals gezegd begonnen we in Chisnau, Moldavie. Hier hadden we het voorrecht om in een echte Sovjetflat (lees 20 in een dozijn) flat te slapen in een buitenwijk. Compleet met slecht trappenhuis en vodka drinkende mannetjes op straat. Moldavie schijnt het armste land van Europa te zijn, maar dit merk je alleen aan kleine dingen. Als je afgaat op de straten van Chisnau zou je je toch echt in een rijk land wanen. Wat een dure auto's. We hebben maar niet gevraagd hoe dat kan... Vooral op het platteland (iedereen nog aan de waterput) en op de markt (weinig keus) valt de armoede op. In Moldavie een grotklooster bezocht en in het noorden een fort. Hier hadden ze ook last gehad van de overstroming. De rivier de Dnister stond nog ongeveer anderhalve meter hoger dan normaal. En dan was hij al gezakt. Vanuit Noord-Moldavie zijn we de Oekraine in gegaan. Hier hebben we onder andere Kamnayets en Lviv bezocht. Beide zeer mooie steden. Ook zijn we nog naar een joodse Shethl geweest, Medzhybizh. Voor WOII bestond dit dorpje voor 90% uit joodse inwoners. Na de inval in de Oekraine zijn hier in een nacht 3500 mensen vermoord. Onvoorstelbaar. Nu is het vooral een boerendorp waar wij een beetje de indruk vn het platteland kregen.
Vanuit Lviv zijn wij vandaag dus per bus naar de grens met Polen vertrokken. Ondanks dat deze grens nu een buitengrens van de EU is, laat de controle te wensen over. Wij zaten in de bus met een smokkelaar. Wij zagen hem vlak voor de grens wat pakketjes verstoppen in de bus. We denken geld, maar zijn niet zeker. Ondanks dat deze zeer provosorisch verstopt waren en hij zich zeer opvallend gedroeg, werd hij er toch niet uitgepikt en werd het niet gevonden. Althans voorzover wij konden zien. Tijdens de paspoortcontrole om Polen in te komen zijn wij nl de bus uit gestapt om op een snellere manier Polen in te komen. We stonden nl al een hele tijd te wachten tot de paspoorten gecontroleerd werden.
Nu zijn we dus in Krakau waar we de laatste dagen van onze vakantie gaan doorbrengen. Morgen gaan we richting Oswiecim. Inderdaad Auschwitz. Zaterdagochtend willen we dan weer naar huis gaan liften.
maandag 28 juli 2008
Bier, wetlands en communisme
Herinneren jullie je nog die reclame van Heineken over wat de belangrijkste vraag des levens is? Antwoord: Biertje?? Dat gaat hier zeker op! Roemenen zijn allemaal van de AAA (Anything, Anywhere, Anytime). Het maakt niet uit hoe laat op de dag. Zo kan je op zondagochtend om 9 uur een oud vrouwtje gewoon een halve liter bier zien wegklokken. Of wat mannen om een uur of 10 s ochtends een of ander zeer sterk goedje zo weg zien atten. En niet alleen op het terras, zelfs midden op straat of bij de bushaltes. Echt niet te geloven. Ze hebben hier zelfs 3 liter flessen bier!! Hebben we nog nooit gezien. In veel landen hebben we mensen veel zien drinken, maar nog niet zoveel als hier.
We zijn nu in Constanta, aan de Zwarte Zee. Zeg maar het Lloret van Roemenie! Dat zegt denk ik genoeg. Gelukkig schijnt het zonnetje lekker en kunnen we aan ons kleurtje werken. Hadden we nog niet echt gedaan.
De afgelopen dagen zijn we in de Donaudelta geweest. Het was daar supermooi, alleen wel anders dan wij verwacht hadden. We verwachtten een klein vissersdorpje en vanuit daar tripjes maken de delta in. Dat liep even iets anders. Het bleek een vakantieoord te zijn voor Roemeniers. We hadden het kunnen weten want de boot was al zo druk met bierdrinkende, feestende Roemenen. Uiteindelijk was het toch wel relaxed, we moesten alleen onze verwachtingen van rust en ruimte even bijstellen. Gelukkig hoorden we s nachts de kikkers door het gedreun van de bas heen. Hadden we toch nog het gevoel in de delta te zijn. Wel hebben we nog een supermooi boottripje naar wat wetlands gemaakt. Daar onder andere Pelikanen, Ibissen, Kingfishers en nog veel andere vogelsoorten waarvan wij de naam niet weten gezien.
De dagen voor de delta hebben we in Transylvanie doorgebracht. De vorige keer posten we een bericht in Sighisoara. Daar hebben we nog wat Saksische kerken bezocht die waren gefortificeerd tegen invallen van de Turken, zodat de bevolking zich daarin kon terugtrekken. Was zeer indrukwekkend. Vanuit Sighisoara zijn we via Sibiu (niet zo heel boeiend) naar Brasov gegaan. Hier een soort van dracula kasteel (Bran) bezocht, compleet met bijbehorende meute. Wij vonden de buitenkant wel genoeg. Brasov zelf was mooi. Beetje in de trant van Sighisoara. In Brasov ook voor het eerst de communistische huizenblokken gezien. Op het platteland kom je dat weinig tegen. Daar zijn af en toe oude vervallen fabrieken midden in het landschap de enige zichtbaren overblijfselen van het communisme.
Vanuit hier willen we echter naar Moldavie gaan, daar zullen we echt terug gaan in de tijd en Sovjetcultuur gaan snuiven. Er gaan alleen geruchten dat de grens nu dicht is... dus we zullen even moeten afwachten of het lukt.
We zullen volgende keer proberen wat foto's te plaatsen, wil tot nu toe niet echt lukken.
We zijn nu in Constanta, aan de Zwarte Zee. Zeg maar het Lloret van Roemenie! Dat zegt denk ik genoeg. Gelukkig schijnt het zonnetje lekker en kunnen we aan ons kleurtje werken. Hadden we nog niet echt gedaan.
De afgelopen dagen zijn we in de Donaudelta geweest. Het was daar supermooi, alleen wel anders dan wij verwacht hadden. We verwachtten een klein vissersdorpje en vanuit daar tripjes maken de delta in. Dat liep even iets anders. Het bleek een vakantieoord te zijn voor Roemeniers. We hadden het kunnen weten want de boot was al zo druk met bierdrinkende, feestende Roemenen. Uiteindelijk was het toch wel relaxed, we moesten alleen onze verwachtingen van rust en ruimte even bijstellen. Gelukkig hoorden we s nachts de kikkers door het gedreun van de bas heen. Hadden we toch nog het gevoel in de delta te zijn. Wel hebben we nog een supermooi boottripje naar wat wetlands gemaakt. Daar onder andere Pelikanen, Ibissen, Kingfishers en nog veel andere vogelsoorten waarvan wij de naam niet weten gezien.
De dagen voor de delta hebben we in Transylvanie doorgebracht. De vorige keer posten we een bericht in Sighisoara. Daar hebben we nog wat Saksische kerken bezocht die waren gefortificeerd tegen invallen van de Turken, zodat de bevolking zich daarin kon terugtrekken. Was zeer indrukwekkend. Vanuit Sighisoara zijn we via Sibiu (niet zo heel boeiend) naar Brasov gegaan. Hier een soort van dracula kasteel (Bran) bezocht, compleet met bijbehorende meute. Wij vonden de buitenkant wel genoeg. Brasov zelf was mooi. Beetje in de trant van Sighisoara. In Brasov ook voor het eerst de communistische huizenblokken gezien. Op het platteland kom je dat weinig tegen. Daar zijn af en toe oude vervallen fabrieken midden in het landschap de enige zichtbaren overblijfselen van het communisme.
Vanuit hier willen we echter naar Moldavie gaan, daar zullen we echt terug gaan in de tijd en Sovjetcultuur gaan snuiven. Er gaan alleen geruchten dat de grens nu dicht is... dus we zullen even moeten afwachten of het lukt.
We zullen volgende keer proberen wat foto's te plaatsen, wil tot nu toe niet echt lukken.
zondag 20 juli 2008
Transylvanie
Tjonge wat is Roemenie mooi! Dat hadden we allebei eigenlijk niet verwacht. We hadden eigenlijk vantevoren niet al teveel erover gelezen en zijn er dus behoorlijk blank ingegaan. Ik denk dat onze verwachtingen waren gebaseerd op die ene dag in 1999 dat we in Boekarest hebben doorgebracht. Wat we toen zagen was vooral grauwigheid. En dan nu. We zitten nu in hartje Transylvanie. Inderdaad, bekend van Dracula. Al moeten ze daar hier niet al teveel van hebben, van dat verzinsel van Bram Stoker. Transylvanie is echt super mooi. Af en toe ga je echt jaren terug in de tijd, het land wordt nog bewerkt met de hand. Je ziet dus overal paard en wagen (naast de BMW's, Dacia's, trabanten etc), mannen met zeisen, hooibergen, schaapherders etc. En de dorpjes zelf zijn ook echt te lieflijk voor woorden. Maar dan tellen we Copsa Mica niet mee. Dat is met afstand de meest smerige stad ever. Alles is daar zwart (voldoet dus wel aan ons beeld), dankzij een te chemische fabriek die daar tot 1993 werkzaam was.
Waar Oradea nog erg Europees aandeed, met veel Habsburgse invloed, is Transylvanie echt een wereld van verschil. Vanuit Oradea zijn we naar Sangruia gegaan. Sangruia ligt in de Kalotaszeg regio, een stukje Hongarije in Roemenie zeg maar. Er wordt dan ook Hongaars gesproken en ook de invloeden zijn Hongaars. Hier heerlijke gewandeld en bij mensen thuis verbleven. Hebben we kunnen proeven van de Hongaarse keuken. Was erg lekker. Vanuit Sangruia zijn we naar Sighisoara gegaan. Dit plaatsje ligt in het midden van Saksisch gebied. Ergens in de 13e eeuw werden de Saksen door een Hongaarse koning uitgenodigd om dit gebied te komen ontwikkelen. De Saksen zijn niet meer weggegaan en hebben hier aardig wat dorpjes achtergelaten. Morgen gaan we een aantal van deze dorpjes verkennen op de fiets. Vandaag heerlijk door Sighisoara gedwaald. Sighisoara bestaat voornamelijk uit een citadel met daarin nog allemaal kleine straatjes met huizen van ongeveer 400 jaar oud. Om elke hoek kom je wel weer iets leuks tegen, krijgen allebei een beetje hetzelfde gevoel als in Segovia (ook zo mooi en zeker een aanrader). Hier in Sighisoara is ook Vlad Tepes geboren, de man die model stond voor Dracula. Hij was zeker bloeddorstig, hield ervan om zijn gevangenen via hun anus op een stok te spietsen die er dan tussen hun schouderbladen weer uit kwam, zo werden geen vitale organen geraakt en stierven ze een langzame dood... Dit vond plaats in de hal waar hij ook dineerde... Wat je maar een lekker uitzicht vind tijdens je eten. We hoeven dus niet uit te kijken na het donker voor Dracula. De Roemenen zelf hebben niet al teveel op met het Dracula verhaal, en storen zich er vaak aan.
Zoals het er nu naar uitziet blijven we nog wel ff in Transylvanie, het is hier echt te mooi, en wie weet komen we toch een nakomeling van Dracula tegen...
Waar Oradea nog erg Europees aandeed, met veel Habsburgse invloed, is Transylvanie echt een wereld van verschil. Vanuit Oradea zijn we naar Sangruia gegaan. Sangruia ligt in de Kalotaszeg regio, een stukje Hongarije in Roemenie zeg maar. Er wordt dan ook Hongaars gesproken en ook de invloeden zijn Hongaars. Hier heerlijke gewandeld en bij mensen thuis verbleven. Hebben we kunnen proeven van de Hongaarse keuken. Was erg lekker. Vanuit Sangruia zijn we naar Sighisoara gegaan. Dit plaatsje ligt in het midden van Saksisch gebied. Ergens in de 13e eeuw werden de Saksen door een Hongaarse koning uitgenodigd om dit gebied te komen ontwikkelen. De Saksen zijn niet meer weggegaan en hebben hier aardig wat dorpjes achtergelaten. Morgen gaan we een aantal van deze dorpjes verkennen op de fiets. Vandaag heerlijk door Sighisoara gedwaald. Sighisoara bestaat voornamelijk uit een citadel met daarin nog allemaal kleine straatjes met huizen van ongeveer 400 jaar oud. Om elke hoek kom je wel weer iets leuks tegen, krijgen allebei een beetje hetzelfde gevoel als in Segovia (ook zo mooi en zeker een aanrader). Hier in Sighisoara is ook Vlad Tepes geboren, de man die model stond voor Dracula. Hij was zeker bloeddorstig, hield ervan om zijn gevangenen via hun anus op een stok te spietsen die er dan tussen hun schouderbladen weer uit kwam, zo werden geen vitale organen geraakt en stierven ze een langzame dood... Dit vond plaats in de hal waar hij ook dineerde... Wat je maar een lekker uitzicht vind tijdens je eten. We hoeven dus niet uit te kijken na het donker voor Dracula. De Roemenen zelf hebben niet al teveel op met het Dracula verhaal, en storen zich er vaak aan.
Zoals het er nu naar uitziet blijven we nog wel ff in Transylvanie, het is hier echt te mooi, en wie weet komen we toch een nakomeling van Dracula tegen...
donderdag 17 juli 2008
Mogen we meerijden?
We zijn in Roemenie! De reis hiereen ging erg goed. Liften is echt leuk, en zoals Justin maar bleef opmerken: met een vrouw erbij veeeeel makkelijker.
Mara en Willem waren zo lief om ons op het tankstation bij de Utrechtse brug af te zetten. Ze waren nog niet weg of we hadden onze eerste lift naar Breukelen al te pakken in een zeer oude Engelse camper. We hadden ook nog verder mee naar het zuiden kunnen rijden maar wij dachten dat via Breukelen, Arnhem, Frankfurt de beste route voor ons zou zijn. Op Breukelen hadden we net Frankfurt op ons bordje geschreven of we zaten al weer in een auto. Helemaal tot Frankfurt!! We mochten meerijden met een opa en zijn kleinzoon die mensen gingen ophalen in Frankfurt. Was een erg relaxte rit! En erg gezellig. Vlak voor Frankfurt werden we gedropt op een benzinestation. Vanaf hier kregen we een lift van 4 vage duitsers die ook Nederlands spraken. We konden mee tot Wenen maar omdat ze een beetje omreden en met 4 mensen achterin een kleine golf niet echt lekker zit, besloten we er bij Wurzburg toch maar uit te gaan. Dat was gelukkig geen slechte keus want ook hier zat het ons mee en waren we al snel weer op weg naar Regensburg waar we binnen 10 uur aankwamen. In Regensburg vonden we het mooi geweest voor onze eerste dag, het is immers vakantie en we hoeven niet s nachts door te liften. Dus naar de camping aldaar gegaan. Ook hebben we nog een dagje in Regensburg doorgebracht. Erg leuk stadje. Dinsdag gingen we dan weer verder. Regensburg uitkomen was nogal moeilijk omdat er een enorme file was en niemand richting snelweg ging. Uiteindelijk kregen we wel een lift, we zouden naar een rasthof gebracht worden. Dankzij de file kwamen we daar echter niet en dus stonden we opeens op een op/afrit. Wat geen groot succes was. Josine werden wel wat ritten aangeboden, maar zodra ze Justin zagen was het opeens niet meer mogelijk... Na ongeveer 2 uur wachten hadden we dan toch geluk en kregen we een lift. Deze dame reed zelfs een beetje voor ons om, om ons op een tankstation af te zetten. Hier hadden we ons nog niet geinstalleerd of het was alweer raak. Ging lekker. We konden helemaal tot aan Wels in Oostenrijk meerijden. Dezse dame was superblij dat ze mensen in de auto had, ze bleef maar kleppen! Helaas lette ze niet goed genoeg op de afrit voor het benzinestation en reden we dat dus voorbij. Uiteindelijk heeft ze ons bij een ander benzinestation afgezet. Ook hier weer zo een lift van Rudi! Gesjeesde zakenman. Het idee was tot Wenen, alleen kwam er opeens een afspraak tussendoor. Dus werden wij bij een rasthof gedumpt waar hij ons binnen 30 min zou ophalen. Je raadt het al... dat gebeurde dus niet. Gelukkig was er een tankstation aan de snelweg in de buurt. Hier ff gezeten toen 2 Roemenen ons wel mee wilden nemen. We zouden tot Boedapest mee kunnen maar omdat het wel laat werd besloten we dat een tankstation net na Wenen wel goed was. Hier was echter niet echt een mogelijkheid om terug naar Wenen te komen met een lift. Wel konden we via een achteraf weggetje een stuk lopen en dan zouden we vanzelf in een buitenwijk van Wenen uitkomen. Dat maar gedaan. Vanuit daar konden we in principe richting centrum en dan door naar de andere kant van de stad om een camping te vinden. Dat zou alleen veel tijd kosten en de volgende dag weer tijd kosten om uit de stad weg te komen. Uiteindelijk maar ons tentje in het veld opgezet zodat we makkelijk weer bij het benzinestation zouden kunnen komen om daar een lift naar Budapest te krijgen. Nog erg lekker geslapen, ondanks al het geritsel om ons heen. De volgnde ochtend vroeg opgestaan en weer terug gelopen naar het bezinestation. Hier hadden we gelijk beet, de eerste die we vroegen namen ons uiteindelijk mee. Weer 2 Roemenen die auto's kopen in Duitsland en dan naar Roemenie brengen. Zij zetten ons uiteindelijk af in Budapest centrum. Vanuit daar hebben we de trein genomen naar Oradea, Roemenie. We waren nl wel ff toe aan relaxt reizen. Gisteravond in Oradea aangekomen. Leuk stadje, nog veel habsburgse invloeden. Morgen trekken we weer verder om het Roemeense platteland te gaan verkennen.
Mara en Willem waren zo lief om ons op het tankstation bij de Utrechtse brug af te zetten. Ze waren nog niet weg of we hadden onze eerste lift naar Breukelen al te pakken in een zeer oude Engelse camper. We hadden ook nog verder mee naar het zuiden kunnen rijden maar wij dachten dat via Breukelen, Arnhem, Frankfurt de beste route voor ons zou zijn. Op Breukelen hadden we net Frankfurt op ons bordje geschreven of we zaten al weer in een auto. Helemaal tot Frankfurt!! We mochten meerijden met een opa en zijn kleinzoon die mensen gingen ophalen in Frankfurt. Was een erg relaxte rit! En erg gezellig. Vlak voor Frankfurt werden we gedropt op een benzinestation. Vanaf hier kregen we een lift van 4 vage duitsers die ook Nederlands spraken. We konden mee tot Wenen maar omdat ze een beetje omreden en met 4 mensen achterin een kleine golf niet echt lekker zit, besloten we er bij Wurzburg toch maar uit te gaan. Dat was gelukkig geen slechte keus want ook hier zat het ons mee en waren we al snel weer op weg naar Regensburg waar we binnen 10 uur aankwamen. In Regensburg vonden we het mooi geweest voor onze eerste dag, het is immers vakantie en we hoeven niet s nachts door te liften. Dus naar de camping aldaar gegaan. Ook hebben we nog een dagje in Regensburg doorgebracht. Erg leuk stadje. Dinsdag gingen we dan weer verder. Regensburg uitkomen was nogal moeilijk omdat er een enorme file was en niemand richting snelweg ging. Uiteindelijk kregen we wel een lift, we zouden naar een rasthof gebracht worden. Dankzij de file kwamen we daar echter niet en dus stonden we opeens op een op/afrit. Wat geen groot succes was. Josine werden wel wat ritten aangeboden, maar zodra ze Justin zagen was het opeens niet meer mogelijk... Na ongeveer 2 uur wachten hadden we dan toch geluk en kregen we een lift. Deze dame reed zelfs een beetje voor ons om, om ons op een tankstation af te zetten. Hier hadden we ons nog niet geinstalleerd of het was alweer raak. Ging lekker. We konden helemaal tot aan Wels in Oostenrijk meerijden. Dezse dame was superblij dat ze mensen in de auto had, ze bleef maar kleppen! Helaas lette ze niet goed genoeg op de afrit voor het benzinestation en reden we dat dus voorbij. Uiteindelijk heeft ze ons bij een ander benzinestation afgezet. Ook hier weer zo een lift van Rudi! Gesjeesde zakenman. Het idee was tot Wenen, alleen kwam er opeens een afspraak tussendoor. Dus werden wij bij een rasthof gedumpt waar hij ons binnen 30 min zou ophalen. Je raadt het al... dat gebeurde dus niet. Gelukkig was er een tankstation aan de snelweg in de buurt. Hier ff gezeten toen 2 Roemenen ons wel mee wilden nemen. We zouden tot Boedapest mee kunnen maar omdat het wel laat werd besloten we dat een tankstation net na Wenen wel goed was. Hier was echter niet echt een mogelijkheid om terug naar Wenen te komen met een lift. Wel konden we via een achteraf weggetje een stuk lopen en dan zouden we vanzelf in een buitenwijk van Wenen uitkomen. Dat maar gedaan. Vanuit daar konden we in principe richting centrum en dan door naar de andere kant van de stad om een camping te vinden. Dat zou alleen veel tijd kosten en de volgende dag weer tijd kosten om uit de stad weg te komen. Uiteindelijk maar ons tentje in het veld opgezet zodat we makkelijk weer bij het benzinestation zouden kunnen komen om daar een lift naar Budapest te krijgen. Nog erg lekker geslapen, ondanks al het geritsel om ons heen. De volgnde ochtend vroeg opgestaan en weer terug gelopen naar het bezinestation. Hier hadden we gelijk beet, de eerste die we vroegen namen ons uiteindelijk mee. Weer 2 Roemenen die auto's kopen in Duitsland en dan naar Roemenie brengen. Zij zetten ons uiteindelijk af in Budapest centrum. Vanuit daar hebben we de trein genomen naar Oradea, Roemenie. We waren nl wel ff toe aan relaxt reizen. Gisteravond in Oradea aangekomen. Leuk stadje, nog veel habsburgse invloeden. Morgen trekken we weer verder om het Roemeense platteland te gaan verkennen.
dinsdag 17 juni 2008
Stilte voor de storm
Al een tijd niks van ons laten horen. Justin is inmiddels al weer eeuwen terug uit Dubai, waar hij goed de bloemetjes heeft buiten gezet met Ruben en Paul. Foto's hiervan zullen nog volgen. Het leek wel een ouderwetse stapvakantie, met het thuisfront wakker bellen om 4 uur s ochtends en je dat de volgende dag niet meer herinneren...
Helaas heeft mijn tripje naar Strasbourg geen vervolg gekregen in die zin dat er een verhuizing aan vast zat.
Nu het weer zomer is, staat de vakantie natuurlijk voor de deur. Waar we precies heen gaan weten we nog niet, wel staat de datum al vast. Het wordt waarschijnlijk liften naar Roemenie, Bulgarije, Moldavie en Oekraiene. Maar alles kan nog veranderen. Zodra we het weten zullen we het posten.
Helaas heeft mijn tripje naar Strasbourg geen vervolg gekregen in die zin dat er een verhuizing aan vast zat.
Nu het weer zomer is, staat de vakantie natuurlijk voor de deur. Waar we precies heen gaan weten we nog niet, wel staat de datum al vast. Het wordt waarschijnlijk liften naar Roemenie, Bulgarije, Moldavie en Oekraiene. Maar alles kan nog veranderen. Zodra we het weten zullen we het posten.
Abonneren op:
Posts (Atom)
