Transylvanie

Tjonge wat is Roemenie mooi! Dat hadden we allebei eigenlijk niet verwacht. We hadden eigenlijk vantevoren niet al teveel erover gelezen en zijn er dus behoorlijk blank ingegaan. Ik denk dat onze verwachtingen waren gebaseerd op die ene dag in 1999 dat we in Boekarest hebben doorgebracht. Wat we toen zagen was vooral grauwigheid. En dan nu. We zitten nu in hartje Transylvanie. Inderdaad, bekend van Dracula. Al moeten ze daar hier niet al teveel van hebben, van dat verzinsel van Bram Stoker. Transylvanie is echt super mooi. Af en toe ga je echt jaren terug in de tijd, het land wordt nog bewerkt met de hand. Je ziet dus overal paard en wagen (naast de BMW's, Dacia's, trabanten etc), mannen met zeisen, hooibergen, schaapherders etc. En de dorpjes zelf zijn ook echt te lieflijk voor woorden. Maar dan tellen we Copsa Mica niet mee. Dat is met afstand de meest smerige stad ever. Alles is daar zwart (voldoet dus wel aan ons beeld), dankzij een te chemische fabriek die daar tot 1993 werkzaam was.

Waar Oradea nog erg Europees aandeed, met veel Habsburgse invloed, is Transylvanie echt een wereld van verschil. Vanuit Oradea zijn we naar Sangruia gegaan. Sangruia ligt in de Kalotaszeg regio, een stukje Hongarije in Roemenie zeg maar. Er wordt dan ook Hongaars gesproken en ook de invloeden zijn Hongaars. Hier heerlijke gewandeld en bij mensen thuis verbleven. Hebben we kunnen proeven van de Hongaarse keuken. Was erg lekker. Vanuit Sangruia zijn we naar Sighisoara gegaan. Dit plaatsje ligt in het midden van Saksisch gebied. Ergens in de 13e eeuw werden de Saksen door een Hongaarse koning uitgenodigd om dit gebied te komen ontwikkelen. De Saksen zijn niet meer weggegaan en hebben hier aardig wat dorpjes achtergelaten. Morgen gaan we een aantal van deze dorpjes verkennen op de fiets. Vandaag heerlijk door Sighisoara gedwaald. Sighisoara bestaat voornamelijk uit een citadel met daarin nog allemaal kleine straatjes met huizen van ongeveer 400 jaar oud. Om elke hoek kom je wel weer iets leuks tegen, krijgen allebei een beetje hetzelfde gevoel als in Segovia (ook zo mooi en zeker een aanrader). Hier in Sighisoara is ook Vlad Tepes geboren, de man die model stond voor Dracula. Hij was zeker bloeddorstig, hield ervan om zijn gevangenen via hun anus op een stok te spietsen die er dan tussen hun schouderbladen weer uit kwam, zo werden geen vitale organen geraakt en stierven ze een langzame dood... Dit vond plaats in de hal waar hij ook dineerde... Wat je maar een lekker uitzicht vind tijdens je eten. We hoeven dus niet uit te kijken na het donker voor Dracula. De Roemenen zelf hebben niet al teveel op met het Dracula verhaal, en storen zich er vaak aan.
Zoals het er nu naar uitziet blijven we nog wel ff in Transylvanie, het is hier echt te mooi, en wie weet komen we toch een nakomeling van Dracula tegen...