Albanie, een hele andere wereld dan tot nu toe. Al direct bij de grensovergang merkten dat we in een ander land waren. Tot 1991 is Albanie een totaal gesloten land geweest, met een geheel eigen vorm van communisme (zowel met de USSR en China werd gebroken omdat die teveel kapitalisitisch werden). En een zeer harde dictatuur. Zo zijn door het hele land bunkertjes te vinden, omdat Hoxha (de dictator) dacht dat Albanie wel eens aangevallen kon worden. Deze bunkertjes (voor ongeveer 2 personen) vind je op de meest vreemde plaatsen, het strand, bovenop een heuvel, aan een rivier, etc.
Ook waren er tot 1991 maar ongeveer 2000 auto's in het land. Daar merk je nu niets meer van. Paard en wagen zijn bijna uitgestorven. Als je erbij wilt horen (een echte Albanees wilt zijn) dan moet je wel een mercedes hebben...
De wegen laten trouwens af en toe aardig te wensen over en er valt geen touw aan vast te knopen. Sommige A-wegen (althans op de kaart) zijn superslecht en b-wegen zijn opeens prima te rijden. Gelukkig zijn de afstanden niet al te groot en wij zijn al van noord naar zuid gecrosst (waren bijna in Griekenland). Verder merken we niet echt dat we in een moslimland zijn. Het is wel een beetje een mannenmaatschappij maar de vrouwen doen vrolijk mee. We zitten nu in Gjirokastra, een stadje in het zuiden. Eigenlijk zijn we al met de terugweg begonnen, want vanaf nu gaan we alleen nog maar noordwaarts.
Next stop: Kosovo
vrijdag 30 juli 2010
zondag 25 juli 2010
Balkan beats volume 1
We zijn na heel wat omzwervingen in Montenegro aangekomen, om precies te zijn in Kotor. Dit plaatsje ligt aan de kust en is heel lang in handen geweest van Venetie. En dat is wel te zien. Een echt fort met veel nauwe straatjes. Nu is het vooral een plek voor de jetset van de Balkan (en daarbuiten). Wel een enorme verandering met de afgelopen dagen die we voornamelijk in de bergen van bosnie en montenegro hebben doorgebracht. We hebben achtereenvolgens 3 nationale parken bezocht. Waar we in Dormitor park ook hebben gewandeld. Dit was een wandeling van 6 uur (heen en terug) naar een grot op 2300 meter (we begonnen op 1400) waarin allemaal ijspilaren stonden. Helaas waren we net te laat om de zon er nog op te zien schijnen (het was toch zwaarder dan we dachten).
Maar laten we even bij het begin beginnen. Ondanks (of was het dankzij) een enorme kater op maandagochtend zijn we rond een uur of 11 weggereden. We moesten nl ook nog even langs Weesp om de juiste dopsleutel voor onze wielen op te halen. De eerste dag zijn we tot tussen Munchen en Salzburg gekomen waar we bij een raststatte hebben geslapen.
De volgende dag zijn we via een aantal bergpassen naar Ljubljana gereden. Hierbij zaten stukken van 18.5%. Daarbij kwamen we ook langs 'geheime' bunkers van oostenrijk die tot 2005 zijn gebruikt om Oostenrijk te beschermen tegen wat voor invasie dan ook (zowel van de communisten als van de navo). Toen bleek dat de dopsleutel al goed van pas kwam, want de eerste lekke band was een feit. In Kroatie hebben we nieuwe banden gekocht om herhaling hopelijk te voorkomen.
Via Ljubljana en de b-wegen van Slovenie zijn we aangekomen in Kroatie, waar we een aantal dagen aan de kust hebben doorgebracht. Oa in Zadar en Trogir. Hiervandaan zijn we doorgegaan naar Bosnie.
Als je denkt aan Bosnie, dan denk je aan de verschrikkelijke oorlog van 1992 tot 1995. Wij tenminste wel. Maar Bosnie is veel meer dan dat. Er zijn inderdaad veel sporen te vinden van deze oorlog. Vooral als je langs het oude front rijdt. Veel kapotgeschoten huizen, die nog steeds niet opgebouwd zijn, kogelgaten in andere huizen en mijnen in veel gebieden. Maar Bosnie is ook supermooi!! Via Mostar, met zijn bekende brug, zijn we naar Sarajevo gegaan. Sarajevo is vooral bekend van het beleg van 1992-1995. Maar ook van Principe, die het startschot gaf voor de eerste wereldoorlog. En natuurlijk de Olympische Spelen in 1984 (de winterspelen). Verder heeft het vooral een erg mooie Ottomaanse stad en een deel Oostenrijks-Hongaars.
Vanuit Sarajevo zijn we naar de bergen bij Foca gereden. Dit ligt in de Republik Sprska (het servische deel van BiH).
Tot in Albanie!
Maar laten we even bij het begin beginnen. Ondanks (of was het dankzij) een enorme kater op maandagochtend zijn we rond een uur of 11 weggereden. We moesten nl ook nog even langs Weesp om de juiste dopsleutel voor onze wielen op te halen. De eerste dag zijn we tot tussen Munchen en Salzburg gekomen waar we bij een raststatte hebben geslapen.
De volgende dag zijn we via een aantal bergpassen naar Ljubljana gereden. Hierbij zaten stukken van 18.5%. Daarbij kwamen we ook langs 'geheime' bunkers van oostenrijk die tot 2005 zijn gebruikt om Oostenrijk te beschermen tegen wat voor invasie dan ook (zowel van de communisten als van de navo). Toen bleek dat de dopsleutel al goed van pas kwam, want de eerste lekke band was een feit. In Kroatie hebben we nieuwe banden gekocht om herhaling hopelijk te voorkomen.
Via Ljubljana en de b-wegen van Slovenie zijn we aangekomen in Kroatie, waar we een aantal dagen aan de kust hebben doorgebracht. Oa in Zadar en Trogir. Hiervandaan zijn we doorgegaan naar Bosnie.
Als je denkt aan Bosnie, dan denk je aan de verschrikkelijke oorlog van 1992 tot 1995. Wij tenminste wel. Maar Bosnie is veel meer dan dat. Er zijn inderdaad veel sporen te vinden van deze oorlog. Vooral als je langs het oude front rijdt. Veel kapotgeschoten huizen, die nog steeds niet opgebouwd zijn, kogelgaten in andere huizen en mijnen in veel gebieden. Maar Bosnie is ook supermooi!! Via Mostar, met zijn bekende brug, zijn we naar Sarajevo gegaan. Sarajevo is vooral bekend van het beleg van 1992-1995. Maar ook van Principe, die het startschot gaf voor de eerste wereldoorlog. En natuurlijk de Olympische Spelen in 1984 (de winterspelen). Verder heeft het vooral een erg mooie Ottomaanse stad en een deel Oostenrijks-Hongaars.
Vanuit Sarajevo zijn we naar de bergen bij Foca gereden. Dit ligt in de Republik Sprska (het servische deel van BiH).
Tot in Albanie!
Abonneren op:
Posts (Atom)
